شماره خدا چنده؟ چرا خدا جوابمو نمیده؟
اگه به دنبال آیدی یا شماره ی خدا میگردید که باهاش حرف بزنید، باید بگم هنوز خدا رو نشناختید...
خدایی که بخواید دنبال شماره و آیدیش بگردید، اون دیگه خدا نیس...
شما، خدایی رو دارید که هر لحظه، و هر جا، بالای کوه باشید یا در اعماق دریا، در هر لحظه که بخواید باهاش حرف بزنید، نه تنها کنارتونه و صداتون رو میشنوه، بلکه از رگ گردن، یعنی از خودتون به خودتون نزدیک تره...
این آیه رو بخونید...
( وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ )
سوره ق (16) Qaaf
به راستی ما انسان را آفریده ایم وچیزی را که نفسش به او وسوسه می کند (و آنچه در قلبش میگذرد) می دانیم, وما از (شاه) رگ گردن به او نزدیکتریم.
و همین خدا، در جایی دیگه میگه:
( وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ )
البقرة (186) Al-Baqara
و چون بندگانم، از تو درباره من بپرسند، بگو: به راستی که من نزدیکم، دعای دعا کننده را هنگامی که مرا بخواند؛ اجابت می کنم... «این ایه ادامه داره که بعدا میگم»
همونطور که میبینید، برای در ارتباط بودن با خدا، نه نیازی به شماره تلفنی هست و نه ایدی ای، قلبتون، همیشه آنلاین به خدا متصله...
خدا همیشه صداتون رو میشنوه، اما خوب، همیشه دعاها رو اجابت نمیکنه...
و اینم که گاهی اجابت نمیکنه، بارها توی قران، خودش دلیلش رو گفته...
و البته بسیاری اوقاتم اجابت میکنه... اما خوب، ما میخوایم در مورد اسباب عدم اجابت دعا بحث کنیم...
شاید این حرفی که میزنم، یه ذره براتون ناخوشایند باشه، اما واقعیت اینه که مهمترین دلیل اجابت نشدن دعاهامون، خود ما هستیم...
اولین سبب ، اینه که گاهی واقعا دعاهامون غیر منطقی و یا یک کار حرام و اشتباهیه،
اگه شب و روز از خدا بخوایم یه کار اشتباهی رو برامون انجام بده، یا یه کار غیرعقلانی رو انجام بده، طبیعتا این نشدنیه، هرچند پیش خدا هیچ چیزی محال نیست، اما باید ما شرایط رو در نظر بگیریم،
مادری که شب و روز برای بچه ای که ضربه مغزی شده و در حال مرگه دعاکنه، ممکنه این دعا هیج وقت براورده نشه، حتی اگر همه ی مردم با گریه و زاری دعا کنن، چرا که خیلی وقت ها، دعای ما، مخالف قانون خداییه...
گاهی هم دعاهامون برای کارهای اشتباهه، رفتیم با یه دختر یا پسری دوست شدیم، دوستی که از اساسش، خدا توی قران، گفته گناهه و اشتباهه، بعد میگیم چرا نیومد خواستگاری یا چرا جواب رد داد، اگه منطقی فکر کنیم، خواسته مون، چیزیه که در تقابل با رضای خدا و حکم خداست...
اما سبب دوم اینکه خودمون مانع اجابت دعاهامون هستیم، اینه که اعمال و رفتارمون، با دعامون همخوانی نداره...
ما شب و روز از خدا میخوایم توی کنکور قبول بشیم، ولی هیچ تلاشی براش نمیکنیم، یا شب تا صبح دعا کنیم خدایا پولدارم کن ولی تلاشی نکنیم،
یا گندم بکاریم و انتظار درو کردن زعفرون رو داشته باشیم...
و مهمترین سبب، رفتار و کارهای اشتباه خود ماست...
گناهانمون، مهمترین فاصله بین ما و اجابت دعاهامون هست...
شب تا صبح دعا میکنیم، اما صبح مال مردم رو میخوریم و گناه میکنیم و ظلم میکنیم و دروغ میگیم و به ناموس مردم نگاه بد میکنیم و ...، وقتی خودمون با گناه کردن هامون، بین خودمون و خدامون فاصله میندازیم، نباید از خدا انتظار داشته باشیم این فاصله ها رو کم کنه... چون این ماییم که به خدا نیازمندیم... نه خدا به ما...
اون آیه ای که قبلا نوشتم، کاملش رو الان بخونید:
( وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ )
البقرة (186) Al-Baqara
و چون بندگانم، از تو درباره من بپرسند، بگو: به راستی که من نزدیکم، دعای دعا کننده را هنگامی که مرا بخواند؛ اجابت می کنم. پس (آنان) باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، باشد که راه یابند.
خدا میگه من نزدیکم، دعا رو اجابت میکنم، اما شما هم باید درخواست من رو اجابت کنید...
این یک رابطه ی دو طرفه است... نمیشه ما انتظار داشته باشیم خدا هر کاری برامون انجام بده اما نوبت به وفای به عهد خودمون که میرسه، کم کاری کنیم...
آیات دیگه رو هم بخونید:
( وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ )
إبراهيم (7) Ibrahim
و(و به یاد آورید) هنگامی را که پروردگارتان اعلام کرد که: «اگر شکر گزاری کنید ، یقیناً (نعمت خود را ) به شما افززون می دهم ، و اگر کفران کنید ، بی گمان عذاب من سخت است ».
خدا میگه اگه شکرگزار باشید، من نعمت هامو بیشتر میکنم...
حالا به زندگیمون نگاه کنیم، به جاهایی که به یک موفقیت یا خوشبختی رسیدیم، آیا خودمون و سعی و تلاش خودمون و شانس خودمون رو تحسین کردیم و به اسباب و وسایل و ... افتخار کردیم، یا سر به سجده برای خدا بردیم و از خدا شکر کردیم؟
آیا وقتی تیم محبوبمون توی فوتبال میبره، بالا پایین میپریم و برای تیم مقابل کری میخونیم، یا خدا رو شکر میکنیم؟
وقتی محصول کشاورزیمون خوب میشه، خدا رو شکر میکنیم یا به زور بازوی خودمون افتخار میکنیم؟؟
این ایه در مورد شکر کردن بود،
و اما آیه ی بعد...در مورد سختی هامون...
( وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُم بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ )
الأنعام (42) Al-An'aam
و ما بتحقیق به سوی امتهایی که پیش از تو بودند، (پیامبرانی) فرستادیم، (چون نافرمانی کردند) پس آنها را به رنج و سختیها گرفتار ساختیم، تا زاری کنند (و به سوی ما روی بیاورند)
ما توی سختی هامون، به سمت خدا میریم، یا از خدا فاصله میگیریم؟؟؟
بسیاری از ما، تا کوچکترین اتفاقی میفته، خدا رو متهم میکنیم و میگیم اگه خدا راست میگفت نباید فلان اتفاق میفتاد و خیلی سریع، ایمانمون ضعیف میشه...
آیا وقتی امتحانی کم میگیریم، یا کنکورمون رو خراب میکنیم، به سمت خدا برمیگردیم، یا به تصور انتقام از خدا، ازش فاصله میگیریم و در اولین مرحله، نمازمون رو قطع میکنیم؟
ایا وقتی مشکلی پیش میاد، یا تصادف و اتفاقی، به زمین و زمان گیر میدیم یا بخاطر خدا صبر میکنیم؟
میدونم گفتنش اسون و عملکردنش سخته، اما چه بخواهیم جه نخواهیم، خوشبختانه یا متاسفانه، همینه... باید قبول کنیم که اگه فاصله بگیریم، هیچ چیزی حل نمیشه...
باید قبول کنیم که فاصله گرفتن ما از خدا، عینا به این معنیه که خدا از ما فاصله بگیره ،را که خدا منت ما رو نمیکشه...
این آیات رو بخونید:
( وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ )
الحشر (19) Al-Hashr
و همچون کسانی نباشید که الله را فراموش کردند، پس الله (نیز) خودشان را فراموششان ساخت، آنها (بدکار و) نافرمانند.
( ۚ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ )
التوبة (67) At-Tawba
, خدا را فراموش کردند, پس خدا (نیز) آنها را فراموش کرد
باید بدونیم اگه فراموشش کنیم، فراموشمون میکنه...
و
( فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ )
البقرة (152) Al-Baqara
پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و سپاس مرا گویید و ناسپاسی من نکنید.
اگه به یادش باشیم، حتما به یادمون خواهد بود...
اما باز دوتا مساله ی خیلی مهم در این زمینه هست،
مساله ی اول، چگونگی دعا کردن و مساله دوم، چگونگی به یاد خدا بودنه...
باید قبول کنیم که دعا کردن، یه سری آداب داره... همونطور که حرف زدن بت خدا، یعنی نماز و یا حتی قران خوندن، یه سری اداب داره،
و هرچه ما با ایمان بیشتر و حضور قلب بیشتر و مصمم تر دعا کنیم، قطعا دعامون تاثیرش بیشتر و بهتر خواهد بود...
دعایی که در دل شب، از خواب بیدار بشید و وضو بگیرید و سر به سجده بذارید، زمین تا اسمون با دعایی که تو راه رفتن و سوار ماشین یا همینجوری گذرا بر زبان میارد، تفاوت داره...
خدا وقتی میگه دعا کنید، میگه وقت بذارید برای دعا کردن... این آیات رو بخونید:
( ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ )
الأعراف (55) Al-A'raaf
پروردگارتان را با تضرع (وزاری) ودر پنهانی, بخوانيد, همانا او از حد درگذرندگان را دوست نمیدارد.
خدا رو باید جوری بخونیم که ایمان داشته باشیم تنها خدا میتونه مشکلمون رو حل کنه و با احساس فقر و نیاز و تضرع ازش بخوایم... نه با غرور و لحن تند که اگه میتونی این کارو بکن یا چرا عشقمو ازم گرفتی و اگه میخوای نماز بخونم عشقمو برگردون و ... ما هیچ وقت نمیتونیم خدا رو تهدید کنیم یا مجبورش کنیم کاری رو انجام بده...
و باز خدا میگه:
( وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ )
الأعراف (205) Al-A'raaf
وپروردگارت را در دل خود, با تضرع وبیم, نه با صدای بلند, در صبحگاهان وشامگاهان, یادکن, واز غافلان مباش.
حالا ببینیم چقدر دعاهامون اون جوری بوده که باید باشه، تا بعد بگیم چرا خدا دعاهامونو اجابت نگرده...
و مساله ی دوم و مهمترین مساله،
اینکه خدا میگه اگه به یاد من باشید، منم به یاد شما هستم و اگه فراموشم کنید، منم فراموشتون میکنم... باید ببینیم این به یاد خدا بودن چیه...
اول آیه رو با هم میخونیم:
( إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي )
طـه (14) Taa-Haa
یقیناً من «الله» هستم، هیچ معبودی (به حق) جز من نیست، پس مرا پرستش کن، و نماز را برای یاد من بر پا دار.
خدا توی این ایه میگه نماز رو برای یاد من بخون... اما بازم نماز، به تنهایی ارزش نداره، نماز خوبه، اما نمازی ارزش داره که حضور قلب داشته باشیم و بدونیم اصلا چرا داریم نماز میخونیم... اگه تو نماز قلبمون حاضر نباشه و به تا چیز مختلف فکر کنیم، فرق ما با یه ربات نمازخون چیه؟؟
و دومین مساله در این مورد، ما تقریبا همه مون ادعای محبت خدا و ادعای با خدا بودن رو داریم، بسیاری از ما به بهانه ی اینکه قلبمون پاکه و ...، دگه همه چی رو میذاریم کنار و به بهانه ی اینکه خدا به نماز و ... من نیازی نداره، دگه نماز نمیخونیم و روزه نمیریم و با ژست روشنفکرانه میگیم تو به مردم ضرر نرسون و قلب مردم رو نشکن، نمیخواد نماز بخونی...
و اما جواب خدا چیه؟
ببینید خدا چجوری پاسخ میده:
( قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ )
آل عمران (31) Aal-Imran
بگو:«اگر خدا را دوست می دارید، پس ازمن پیروی کنید ،تا خدا شما را دوست بدارد،وگناهانتان را برایتان بیامرزد ،وخداوند آمرزنده ی مهربان است »
( قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ )
آل عمران (32) Aal-Imran
بگو:«خدا وپیامبر(او) را اطاعت کنید ». پس اگرپشت کردند(وسر پیچی نمودند)،قطعاً خداوند کافران را دوست نمی دارد.
همانطور که میبینید، ادعای ایمان و ادعای محبت خدا، زمانی ارزش داره که این ادعا، در عمل نمودار بشه... همون خدایی که گفته دل کسیو نشکن، همون خدایی که گفته کار بد نکن، همون خدایی که گفته به کسی ظلم نکن و حق کسی رو نخور، همون خدا هم گفته از پیامبر پیروی کن... همون خدا هم گفته نماز رو بخون و روزه برو و ...
اما متاسفانه ما خیلی وقتا هرجی خودمون میخوایم رو از دین میگیریم و هرچی نمیخوایم، خیلی راحت بیخیالش میشیم...
خوب طبیعتا وقتی ما اون بنده ای نباشیم که خدا میخواد، چطور انتظار داریم خدا اون خدایی باشه که ما میخوایم؟؟؟
این سوال رو بهش فکر کنید...
لطفا نظر فراموش نشه😊
تهیه شده در صفحه اینستاگرام quran.graphy
دانلود همین مطالب به صورت فایل پی دی اف
http://s9.picofile.com/file/8325666200/Khoda.pdf.html